Εριφύλη Χατζησάββα | Λογοθεραπεύτρια – Ειδική Παιδαγωγός MSc
Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ): Τι είναι και ποια είναι τα χαρακτηριστικά της.
Η Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή, ιδιαίτερα πολύπλοκη η οποία επιδρά στη σκέψη, στα συναισθήματα, στη γλώσσα και στην ικανότητα των ατόμων να αλληλεπιδρούν και να επικοινωνούν με τους άλλους.
Διαγιγνώσκεται πιο συχνά στην παιδική ηλικία και πιθανόν να διαφέρει ο βαθμός της από το ένα άτομο στο άλλο. Διαρκεί εφόρου ζωής, παρόλα αυτά υπάρχουν περιπτώσεις ατόμων που λειτουργούν αυτόνομα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Συναντάται περισσότερο στα αγόρια παρά στα κορίτσια με διαφορά 3:1 ή 4:1.
Οι δυσκολίες που παρουσιάζουν τα αυτιστικά άτομα έχουν διαβαθμίσεις, κάποια μπορεί να παρουσιάζουν πολύ σοβαρές και άλλα λιγότερο σοβαρές δυσκολίες προσαρμογής στην καθημερινή ζωή. Σε γενικές γραμμές μπορεί να συναντήσουμε αυτιστικούς ανθρώπους που να:
- Έχουν καθυστερήσει να αναπτύξουν το λόγο και την ομιλία τους ή να μην έχουν καταφέρει να τα κατακτήσουν. Στις περιπτώσεις που έχουν αναπτύξει λόγο παρατηρείται ιδιόμορφη χρήση του ή που να μην ανταποκρίνεται στο πραγματικό τους νόημα.
- Αποφεύγουν τη βλεμματική ή τη σωματική επαφή, να απομονώνονται, να δυσκολεύονται να δημιουργήσουν κοινωνικές σχέσεις και να δυσκολεύονται να κατανοήσουν τα συναισθήματα των άλλων.
- Παρουσιάζουν κανονική νοημοσύνη ή σε κάποιους βαθμούς νοητική καθυστέρηση. Συγχρόνως, μπορεί να παρουσιάζουν σημαντικές δεξιότητες σε συγκεκριμένους τομείς (π.χ. μνήμη, μαθηματικοί υπολογισμοί, μουσική).
- Προσκολλάνε σε αντικείμενα ή παρουσιάζουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις με το σώμα τους, εμμονές σε συγκεκριμένα ενδιαφέροντα ή ρουτίνες. Πιθανή αλλαγή στις ρουτίνες τους προκαλεί αναστάτωση.
- Παρουσιάζουν ευαισθησία σε καθημερινούς θορύβους και μη φυσιολογική αντίδραση στο ζεστό και το κρύο και στον πόνο.
*Καμία θεραπεία δεν μπορεί να ανατρέψει την πορεία της ΔΑΦ, ωστόσο υπάρχουν μέθοδοι που βοηθούν στη μείωση των συμπτωμάτων και στην καλύτερη προσαρμογή του ατόμου στην κοινωνία.
Σχετική βιβλιογραφία:
- American Psychiatry Association. (2000). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 4 th Edition (DSM – IV). Washington, DC.
- National Institute for Health and Clinical Excellence (2011). Autism diagnosis in children and young people. Recognition, referral and diagnosis of children and young people on the autism spectrum. NICE Clinical Guideline (128)
- National Research Council. (2001). Educating children with autism. Washington, DC: National Academy Press.
- Noterdaeme, M., Wriedt, E., & Höhne, C. (2010). Asperger’s syndrome and highfunctioning autism: Language, motor and cognitive profiles. European Child & Adolescent Psychiatry, 19(6), 475-481.
Για το Your Therapist,
Εριφύλη Χατζησάββα | Λογοθεραπεύτρια – Ειδική Παιδαγωγός MSc